Coa axuda das imaxes:

O obradoiro de hoxe iniciouse coa lectura das cartas que as alumnas e os alumnos escribiron, seguindo o consello de Roger Wolf.

Nesas cartas as lecturas máis citadas foron as de García Márquez e as irmás Bronte. Tamén Enyd Blyton, a autora dos libros que debían ser máis asequíbeis para a nosa xeración.

Outra das cuestións que chamou a miña atención foi que se indicaran varias lecturas que
se iniciaron como obriga, mais que logo resultaron ser do seu agrado. Entre elas a de Arredor de si de Otero Pedraio.

Tamén houbo referencias aos libros vivos, é dicir, os avós, as avoas, de quen tanto se aprende.300px-Schadow_Grabmal_Alexander_2

A seguir demos paso á sesión prevista para hoxe, que tiña como cita introdutoria estas palabras de Taibo escritas a Manuel Antonio:

” fago versos sin cultura nin preparación. De onde tira-lo celme que choia a eficacia que vostede deseja? Avella escura do cortizo da Terra, -só da Terra!- non teño máis celme que o que deito nos meus versos…”, Victoriano Taibo, en Manoel-Antonio, Correspondencia.

Logo detivémonos no poema “Lembranza da tecedeira”, para falar da utilización de mitos e tópicos no tratamento dun tema literario. E até aí chegamos, falando de parcas, moiras e nornas, de aracné e do libro Mitos e lendas da vella Grecia de Anisia Miranda.vf1anisiamiranda

Que foi antes a escrita ou a lectura:

Hoxe desenvolveuse a primeira sesión do II Obradoiro de creación literaria Victoriano Taibo. O título da sesión era: “Que foi antes a escrita ou a lectura” e estaba precedido da seguinte cita:

“Tes que facer a montaña cos libros lidos e descubrir cal é o punto máis alto. Le, le febrilmente, e aplícate tamén a escribir. Rompe tantos papeis como precises até acháreste diante do libro que che gustaría ler.” Resposta a X.P., un mozo que quería ser escritor, Marica Campo.

Nesa mesma carta de Marica Campo ao mozo que quere ser escritor, lemos:

“Tampouco esquezo que, o día en que veu Manuel María ao Colexio, lle preguntaches que tiñas que facer para escribir ben… Non che deu pautas para a técnica, senón para o entusiasmo.”

Tamén lemos a Xabier DoCampo, unha anotación sobre a lectura no seu blog persoal, en que di: “…a lectura fai iso: axudarnos a analizar os nosos sentimentos e, o que é máis transcental, apréndenos a lles poñer nome, o nome que os identifica como propios.”

Limos a Rilke,

Rilke

a Alberte Momán … e rematamos lendo o fermoso poema de Olga Novo que sempre me acompaña nos obradoiros: “29 de xaneiro do 2002. Querida mamá: estou aprendendo a ladrar.” publicado no seu libro A cousa vermella.

E marchamos para escribir unha carta porque como di Roger Wolfe: “o escritor que non escribe cartas non é un verdadeiro escritor”

Wolfe